zondag 6 mei 2018

De Knobbelzwaan op de Liskes Bergeijk

De Knobbelzwaan moet wel broeden op de wateren van de Maaij-Liskes in Bergeijk. De Liskes kennen 13 vijvers, die vroeger diens deden als viskweekvijvers. De Maaij is een prachtig waterrijk gebied met moeras, broekbos en uitgestrekte rietlanden. In de dertien visvijvers zijn vroeger karpers en waterlelies gekweekt.

De Knobbelzwaan die op het water neerstrijkt.

Natuurmonumenten heeft de rust in het gebied hersteld en laat de natuur zijn gang gaan. Meer dan 50 soorten vogels profiteren hiervan. Waaronder schuwe moerasbewoners zoals de roerdomp, ijsvogel en het woudaapje, de kleinste Nederlandse reiger. U kunt deze beschermde broedvogels bewonderen vanuit de luxe kijkhut die Natuurmonumenten heeft gebouwd.

Natuurmonumenten zorgt ervoor dat de vijvers niet droogvallen door schoon water uit het voormalige heidestroompje De Beekloop op te stuwen. Om vogels en andere dieren de ruimte te geven, koopt Natuurmonumenten geregeld nieuwe grond aan. Dat kan dankzij uw steun. Er is al bijna een verbinding tussen Pastoorsweijer en Liskes gerealiseerd. Hierdoor ontstaat een groot aaneengesloten natuurgebied. Op een heuvel in De Maaij ligt een klein dennenbos met resten van een urnenveld en grafheuvels uit de late bronstijd.


Vijvers van de Maaij
Tijdens een afwisselende rondwandeling maakt u kennis met de voormalige vloeiweiden van De Watering. Verderop wandelt u tussen de voormalige visvijvers van De Maaij, waar u met enig geluk de scheepshoorn van een roerdomp hoort. Langs de Beekloop loopt u naar de Plateaux. U steekt de Dommel, die hier een nog niet al te grote beek is, twee keer over. Tussen Gallowayrunderen doorkruist u de heide van het Hageven. Langs de in ere herstelde vloeiweiden van de Pelterheggen loopt u tenslotte terug naar het startpunt van de wandeling.

zaterdag 5 mei 2018

Eerste zomer voor jonge Knobbelzwaan

Deze Knobbelzwaan is een jong van vorig jaar. Een onvolwassen vogel die aan de eerste zomer begint.

Bij eerstejaars Knobbelzwanen is de knobbel nog bijna niet ontwikkeld.

Bij een eerstejaars Knobbelzwanen is de knobbel nog bijna niet ontwikkeld. De twee kleurfasen (grauw en wit) van de Knobbelzwaan zijn bij de jongen goed herkenbaar. Het grauwe jong heeft over zijn gehele lichaam bruine veren en heeft een lichtgrijze snavel. Het witte jong is creme-wit (van een afstand kan het wit lijken) en heeft een lichtroze snavel. Let speciaal ook op dit type vogel en ga er niet van uit dat alleen de bruine vogels de jongen zijn.


De knobbelzwaan (Cygnus olor) leeft voornamelijk van waterplanten, waar hij met zijn lange hals naar grondelt, maar hij eet ook gras. De knobbelzwaan kan een spanwijdte van 2,40 meter bereiken en is daarmee de grootste watervogel. Hij is 140 tot 160 cm groot. Met zijn lange nek kan hij ver onder water reiken. Met 10 tot 12 kg behoort de knobbelzwaan tot de zwaarste vliegende dieren.

vrijdag 4 mei 2018

De Rietgors en de Graspieper

Op het Diessens Broek trof ik ook twee Rietgorzen, een mannetje en een vrouwtje. Ook de Graspieper kwam voor mij in de top van een grote struik. De vogels zaten half tegen de zon in, wat een tegenlicht sfeer op leverde.

De Rietgors zittend tegen een rietstengel.

De rietgors (Emberiza schoeniclus) is een lid van de gorzenfamilie, zaadetende zangvogels van moerasgebieden met riet en struiken. Het verspreidingsgebied omvat een groot deel van Europa en Azië. Het mannetje is in het voorjaar en in de zomer duidelijk herkenbaar aan zijn pikzwarte kop, keel en bovenborst, een witte 'sjaal' en een vaalbruine rug met zwarte strepen. De vuilwitte onderzijde heeft een lichtgrijs gestreepte stuit. De flanken bevatten zwartrode strepen. De staart is bruinzwart met wit en de onderstaart is grijs. Het vrouwtje is bruin met een geelbruine onderzijde. Boven de ogen heeft ze een lichte oogstreep, verder zwartwitte baardstrepen en strepen op de stuit, borst en flanken. De lengte: 15 cm, spanwijdte: 21-26 cm en het gewicht: 15-22 gram.

Op de foto links onder ziet u een Rietgors vrouwtje.

Verrast en nieuwsgierig was de Graspieper, die boven in een top van een hoge struik neer was gestreken. De graspieper (Anthus pratensis) is een zangvogel uit de familie piepers en kwikstaarten (Motacillidae). De graspieper lijkt veel op andere soorten piepers zoals de waterpieper en de boompieper. Het is een kleine vogel van ongeveer 15 cm met een spanwijdte van 25 tot 27 cm. De graspieper weegt ongeveer 20 tot 25 gram.


De graspieper en de boompieper zijn moeilijk te onderscheiden qua uiterlijk. De roep en habitat zijn verschillend, maar ze kunnen in dezelfde biotoop voorkomen. De graspieper loopt met schokkende bewegingen, wat bij de boompieper minder opvallend is. De boompieper loopt soepeler en 'stiekemer' (meer gebukt). De zangvlucht van de graspieper begint vaak vanaf een hoger plekje in het grasland. Je hoort de roep tijdens het opstijgen met korte snelle vleugelslagen en het al zwevende dalen met stijve vleugels. De boompieper start zijn zangvlucht meestal in een boomtop om vervolgens zingend op te stijgen en vervolgens als een parachute naar beneden te zweven.

Van een afstand heeft de graspieper een donkerder snavel zonder roze ondersnavelbasis, zoals de boompieper. Het koppatroon van de graspieper is minder duidelijk, de wenkbrauw- en wangstreep is vager en smaller. De smalle witte oogring is meestal het lichtste deel van de kop van de graspieper. Het streeppatroon op de bovendelen van de boompieper zijn zwaarder gestreept dan bij de graspieper. De nagel van de achterteen is bij de graspieper langer en minder krom dan bij de boompieper, die lichtroze gekleurde poten heeft.

Diessens Broek in de vroege morgen

Het Diessens Broek huisvest veel vogelsoorten. Het is een typisch vogelgebied. Het gebied is gelegen langs het dal van de Reusel ten noorden van Diessen en het is bezit van het Brabants Landschap. Dit open gebied van weiden en hooilanden is een belangrijk weidevogelgebied, waar Grutto's en Watersnippen zijn te vinden. Langs de sloten wordt niet gemaaid en in de daardoor ontstane ruigten nestelen Kneu en Bosrietzanger. Een deel van de hooilanden wordt verschraald, waardoor zeldzame planten kunnen opkomen.

De Grasmus in een struikentop

De grasmus (Sylvia communis) is een zangvogel uit de familie van zangers (Sylviidae). De lichaamslengte bedraagt 14 cm. Beide partners zijn vaak zeer verschillend. In de lente toont het mannetje zich erg opgewonden, terwijl hij van tak tot tak vliegt, zijn staart uitspreidt en de kuif opricht. Zijn zang is afwisselend met noten die de vogel haastig uitstoot, wanneer hij trillend uit een heg opvliegt en er zich dan terug in laat vallen. Deze vogels nestelen in struikgewas en heggen, vaak aan de rand van akkers of weiden, maar ook in tamelijk hoog onkruid en in braamstruiken langs sloten, wegen en spoordijken is de vogel te vinden. Het voedsel bestaat uit insecten, bessen en vruchten.

Een vervliegende Knobbelzwaan, En Graspieper in de struiken en een Scholekster op een vers omgeploegde akker.

De knobbelzwaan (Cygnus olor) leeft voornamelijk van waterplanten, waar hij met zijn lange hals naar grondelt, maar hij eet ook gras. De knobbelzwaan kan een spanwijdte van 2,40 meter bereiken en is daarmee de grootste watervogel. Hij is 140 tot 160 cm groot. Met zijn lange nek kan hij ver onder water reiken. Met 10 tot 12 kg behoort de knobbelzwaan tot de zwaarste vliegende dieren.

De graspieper (Anthus pratensis) is een zangvogel uit de familie piepers en kwikstaarten (Motacillidae). De graspieper lijkt veel op andere soorten piepers zoals de waterpieper en de boompieper. Het is een kleine vogel van ongeveer 15 cm met een spanwijdte van 25 tot 27 cm. De graspieper weegt ongeveer 20 tot 25 gram.

De scholekster (Haematopus ostralegus) is een zwart-witte steltloper uit de familie der scholeksters (Haematopodidae). Onder vogelaars heet de vogel ook wel Bonte Piet. Deze vogel heeft een zwart-wit verenkleed, een oranje snavel en oranje poten. Rondom de ogen heeft hij een oranje ring. Het verenkleed is bij beide geslachten gelijk. De lichaamslengte bedraagt 40 tot 45 cm en het gewicht 400 tot 800 gram.

De Ooievaar in het gras. Even later nog een die overvloog.

De ooievaar (Ciconia ciconia) is een grote vogel uit de familie ooievaars (Ciconiidae) uit de orde van de ooievaarachtigen (Ciconiiformes). Als carnivoor eet de ooievaar een breed scala aan dierlijke prooien, inclusief insecten, vissen, amfibieën, reptielen, kleine zoogdieren en kleine vogels. Hij pakt het meeste voedsel van de grond, tussen lage vegetatie en uit ondiep water. Het is een monogame broeder, maar vormt geen paar voor het leven. Het paar bouwt een nest bestaande uit grote takken, dat soms meerdere jaren wordt gebruikt. Het vrouwtje legt elk jaar één legsel van gewoonlijk vier eieren, die 33 tot 34 dagen na het leggen asynchroon uitkomen. Beide ouders broeden om beurten de eieren en voeden ook beide de jongen. De jongen verlaten 58 tot 64 dagen na het uitkomen het nest en worden hierna nog 7 tot 20 dagen gevoed door de ouders.