maandag 11 april 2016

Van Dodaars tot de Tjiftjaf

Vandaag heb veel handmatig scherp moeten stellen. De Dodaars en een paar eenden, en zelfs een torenvalk biddend in de lucht, heb ik handmatig scherp gesteld. De reden: een teleconverter van 2x op de 200-500 mm telelens, wat een brandpuntafstand van 1000 mm opleverde.

 De Dodaars op het Beleven

Maar de mooiste maakte ik van de Tjiftjaf. Ik trof een bevriende natuurfotograaf, en al wandelend zag ik plots (naar alle waarschijnlijkheid [*]) een Tjiftjaf in de takken van de oeverbegroeiing lans de waterkant van een vijver. Omdat er veel takjes voor de vogel in de weg zaten moest ik handmatig scherp stellen. De camera stelt in zo'n situatie altijd op het verkeerde takje scherp, namelijk het takje dat er voor zit.

De Tjiftjaf (uit de hand met 700 mm tele.)

[*] Tjiftjaf of fitis, niet makkelijk te bepalen
Beide vogels zijn bruinachtig groen van kleur en lijken identiek op elkaar. De tjiftjaf heeft weliswaar donkere poten, terwijl die van de fitis lichtbruin zijn. Dit gaat echter niet altijd op en je weet pas of je een Tjiftjaf dan wel een fitis ziet, wanneer je de vogels hoort zingen. De tjiftjaf herhaalt eindeloos zijn eigen naam tjif-tjaf-tjif-tjaf, terwijl de fitis een heldere zang laat horen met dalende fluitende klanken.

Dodaars

Wintertaling

Wilde eend met kleurafwijking

De Blauwe reiger

De Tjiftjaf in de struiken

Links: de biddende Torenvalk - Rechts: ik zelf aan het fotograferen.

zondag 10 april 2016

Dodaars en Mandarijneend

Dodaars dankt zijn naam aan hun korte, witte achterwerk. Voor de Dodaars begint nu (april) de broedperiode, die tot juli voort duurt.

Dodaars mannetje

Dodaarzen zijn broedvogels van ondiepe en beschutte wateren. Duinmeren, uiterwaarden, vennen en brede sloten zijn geliefde broedplaatsen. Het drijvende nest ligt in riet of ruigte aan de waterkant. Dodaarzen leven van waterinsecten, schelpdieren en kleine visjes. In de broedtijd vormen insekten het grootste deel van het menu. De aanwezigheid van waterplanten is een belangrijke voorwaarde voor het voorkomen van deze markante kleinste fuutachtige. De dodaars jaagt op het oog op waterinsecten en visjes.


Mandarijneend
In zijn prachtkleed ziet een mannetje Mandarijneend er erg mooi uit. Hij heeft afhangende kuifveren en een soort 'manen'. Vooral de twee eigenaardig gevormde goudbruine veren aan zijn vleugels die hij als zeilen omhoog staan zijn uniek.

Mandarijneend mannetje

Mandarijneenden zoeken hun voedsel vooral op het land. Ze slapen vaak in bomen. De scherpe nagels aan hun poten zorgen voor houvast op de tak. Ook broeden doen ze doorgaans in een boom. Met hun lange staart kunnen ze vlak voor een landing snel afremmen. In zijn oorspronkelijk leefgebied (Oost-Aziƫ) is de Mandarijneend zeldzaam geworden. In West-Europa wordt deze eend veel in parken gehouden en is daar op sommige plaatsen verwilderd.

zaterdag 2 april 2016

Landgoed Wellenseind (2)

Vanmorgen was ik voor de tweede maal op verkenning op Landgoed Wellenseind. De IJsvogel vloog van het nest, dus is aan het leggen of aan het broeden. Volgende week ga ik nog eens terug.

Tijdens mijn wandeling door het gebied ontmoette ik de Hr. Zeeman, de eigenaar van het landgoed en gepensioneerd eigenaar van de Zeeman textiel winkelketen. Het is een aardige, vriendelijke man, die goed pas in de streek. Heel normaal, eenvoudig en goed praats. "Ik kijk uit naar die foto van de IJsvogel", zei hij aan het einde van onze ontmoeting, waarop ik antwoorden "Ik ook, maar dan moet ik hem eerst nog op de foto zien te krijgen."

Ik kreeg eerder al van zijn beheerder toestemming om door het landgoed te lopen op zoek naar de IJsvogel. Vandaag bevestigde de Hr. Zeeman dat nog eens. Ik kreeg alle vrijheid om te gaan en staan waar ik het maar nodig vind. Ik gaf wel aan dat ik niet te dicht bij de villa wou komen om zo hun privacy te respecteren.

De oude veestal. Wordt herbouwd.

Wellenseind is een particulier landgoed van 162 ha, dat aansluit bij Landgoed de Utrecht. Dit landgoed is vernoemd naar een buurtschap van dezelfde naam dat in de late middeleeuwen vanuit het naburige Lage Mierde was gesticht. Het woord wellen heeft te maken met de kwel die hier optreedt. In dit natte land langs de meanderende Reusel en de Raamsloop, een zijbeek van de Reusel, ontgonnen de boeren de oevers en legden er in de 2e helft van de 19e eeuw een dicht slotenstelsel aan, loodrecht op de beek. De grond werd in gebruik genomen als hooiland. Deze percelen zijn nog steeds in het landschap te vinden.

In 1915 werd 32 ha land aangekocht door Henri Van Puijenbroek, aanvankelijk in Goirle en later in Tilburg werkzaam als textielfabrikant. Hij wilde er een landgoed stichten, waartegen bezwaren rezen van de boeren, die vreesden dat, bij eventuelen verkoop der heide, deze in handen zal komen van Heeren, die ze zullen aanwenden tot voortplanting van wild waardoor aan hunne aangrenzende gronden groote schade zal worden aangebracht.

Van Puijenbroek beloofde tot ontginning over te gaan en het gebied niet voor de jacht te gaan gebruiken. De gemeente kon het geld goed gebruiken, en in 1919 werd nog eens 130 ha aan Van Puijenbroek verkocht. Niettemin werd het boerderijtje dat hij had gekocht, verbouwd tot jachthuis. Hier kwam een heidetuin van 2 ha. De rest werd met naaldhout beplant en nabij de beken ontstond een broekbos.

Van Puijenbroek trachtte nog het gebied te ontwateren om de houtproductie rendabel te maken, maar de kwel was sterker, zodat dit mislukte. Uiteindelijk liet hij een sluizensysteem aanleggen teneinde karpers en Chinese loopeenden te kweken, terwijl het echtpaar, liefhebbers van de jacht, ook de snippen verwelkomden, die zich in de broekbossen ophielden. Henri overleed in 1960, waarna zijn veel jongere vrouw Maria (Mies) het aan Fortis, de toenmalige eigenaar van Landgoed de Utrecht, verkocht, waarbij zij levenslang vruchtgebruik bedong. Zij overleed in 1999, en een jaar later verkocht het Landgoed de Utrecht op haar beurt Wellenseind aan Jan Zeeman, de oprichter van de gelijknamige winkelketen Zeeman.

Hier begint het landgoed. Verboden toegang, tenzij............. je het van Jan Zeeman toestemming hebt.

De oude veestal wordt herbouwd. De planning loopt ten einde, waarna de bouwwerken kunnen worden aangevat.

Het waterpeil in de Reusel is precies gelijk aan die van een week geleden.

Natte delen met omgevallen bomen, zijn tekenend voor dit gebied.

Li: Kuifeenden - Re: De gesnoeide Japanse duizendknoop loopt weer uit.

De omgevallen boom doet dienst als woonplaats van de IJsvogel, die daar een nest heeft.

Li: De Nijlgans - Re: Een landweggetje die naar een van de bruggetjes van de Raamsloop leidt.

 Via een bruggetjes over de Raamsloop, gaat de wandeling terug bij de ingevallen veestal

maandag 28 maart 2016

Ruim 17 miljoen trekvogels in 2015

Vogelliefhebbers hebben vorig jaar ruim 17,2 miljoen trekvogels geteld. Deze trektellers gaven de resultaten door van tellingen gedurende 30 duizend uren. Trektellen is het vanaf een vast punt tellen van overtrekkende vogels. Dat staat in het jaarverslag van Trektellen.nl, de site waar de resultaten kunnen worden ingevoerd.

De Keep verblijft in de winter in Nederland en broedt voornamelijk in het noorden van Europa

In Nederland worden al ongeveer een eeuw trekvogels geteld, voor het eerst vanaf een duintop en een hoteldak in Noordwijk. Inmiddels is het mogelijk de telling via een app door te geven.

Vorig jaar waren de trektellers vooral enthousiast over de massale trek van storm- en kokmeeuwen begin april. Ook trokken vanuit het IJsselmeergebied half juli ineens grote aantallen visdieven weg. Hoewel oktober normaal gesproken de trekmaand bij uitstek is, viel de score toen tegen.

Op de site van Nature Today staat dat de voorjaarstrek nu in volle gang is. Door de tegenwind (uit noordelijke richting) en veel bewolking (die de trekkers goed doet afsteken) zijn de vogels goed te zien.