De Blauwborst in Diessens Broek

Vanmorgen was ik om 07:00 uur op Diessens Broek. Daar is het altijd genieten. Veel vogelsoorten, groot en klein. Ik begin maar met de kleine soort, de Blauwborst.

Wie de Blauwborst wil zien doet er goed aan rietrijke moerasgebieden op te zoeken

De blauwborst is door zijn kleuren en een uitbundige zang een opvallende verschijning in de Nederlandse vogelwereld. Blauwborsten hebben de afgelopen decennia in Nederland een flinke opmars heeft gemaakt. Dit komt doordat er meer geschikt leefgebied is bijgekomen. Het is een van de weinige soorten die van de Rode Lijst is geschrapt, omdat het zo goed gaat.

Blauwborsten geven de voorkeur aan gevarieerde, natte en insectenrijke gebieden met open delen en een struweel- en loofboombegroeiing, met een niet geheel bedekte bodem. De geleidelijke overgang van rietmoerassen naar moerasbos vormt een uitstekend leefgebied (Oostvaardersplassen, Biesbosch, Lauwersmeer). Dit type habitat is in Nederland flink toegenomen in de afgelopen decennia, dit is ook de reden waarom de blauwborst het zo goed doet in ons land. Ook in akkers, o.a. met koolzaad.

Op het menu van de blauwborst staan vooral insecten, larven, wormen en slakjes. Het dieet wordt aangevuld met bessen en zaden. Zoekt vooral voedsel op de grond in de beschutting.

De blauwborst broedt vanaf april tot in juli. Jaarlijks zijn er 1 of 2 legsels, met elk 3-7 eieren. Broedduur 12-14 dagen. Het nest wordt op de grond gemaakt, verstopt tussen de vegetatie, aan de binnenkant bekleedt met pluisjes en/of paardenhaar. De jongen zitten 13-14 dagen op het nest.

Het drijvende nest van de Fuut

De Fuut maakt een drijvend nest. Vanmorgen kon ik de fuut op video vastleggen terwijl het vrouwtje aan het broeden was. Het mannetje verscheen regelmatig om haar een gevangen visje toe te rijken.

Futen maken een drijvend nest.

Futen maken een drijvend nest, meestal op een goed verborgen plaats. Zij maken gebruik van plantenmateriaal. Hoewel de jonge vogels al meteen uitstekend kunnen zwemmen, liften de kuikens vaak mee op de rug van één van de ouders, waarbij de jongen ook tijdens het duiken gewoon blijven zitten. Zij zijn uitstekende duikers maar op het land zijn ze duidelijk uit hun element. Vliegen doen ze bij voorkeur 's nachts om andere wateren te bereiken. Futen eten voornamelijk vis en andere waterdieren.

Rust op de Kattesteertvijver

Vanmorgen bracht in een bezoek aan de Kattesteertvijver in het Belgische Retie. De Kijkwand in in maart 2018 compleet vernieuwd. Dat geeft een mooie beschutting tegen regen, wind en de zon.

Veel vogels weten de kattesteert vijver te vinden.

Andere vijvers zijn de Gretryvijver en de Merpikdel. Het Prinsenpark is een prachtig domein van 215 ha in de Antwerpse Kempen waar je je meteen zal thuis voelen. Het is een groene oase met bossen, weilanden en waterpartijen. De heidegebiedjes herinneren aan de tijd toen de boeren hier hun schapen lieten grazen. Het is een populaire park om te wandelen, joggen, fietsen en sightseeing. De die vijvers waar ik in dit artikel over schrijf en waar de foto's en video zijn gemaakt is een walhalla voor vogelaars.

Kijkwand aan de Kattesteertvijver

De Fuut

De Knobbelzwaan

De Krakeend

De Tafeleend (zwemt voor het futennest door)

De Wulp op de Belevensche heide

Vanmorgen, tijdens een wandeling in Reusel over het Beleven trof ik een Wulp op niet al te grote afstand. Waarschijnlijk is het een vrouwtje. Een mannetje vloog steeds over ejn weer, toepend om het territorium af te bakenen.

De Wulp in het drassige grasland bij het kleine Beleven.

De wulp (Numenius arquata) is een vogel uit de familie van de strandlopers en snippen (Scolopacidae). Het is een grote steltloper (50 tot 60 cm lang, 450 tot 1500 gram zwaar) met een 9 tot 15 cm lange, kromme naar beneden gebogen snavel. Het is de grootste steltloper van West-Europa. Het verenkleed is licht van kleur met donkerbruine verticale strepen over het gehele lichaam. In tegenstelling tot de regenwulp (lijkt veel op de wulp) heeft de wulp een vrij egale kop; een donkere oogstreep ontbreekt. In de vlucht is de witte stuit en onderrug goed zichtbaar. Hij is onmiskenbaar, verwarring is alleen mogelijk met de regenwulp die 10 cm kleiner is met een snavel van 6 tot 9 cm. De wulp heeft weinig tekening op de kop, alleen een vage lichte oogstreep. De regenwulp heeft een donkere oogstreep en een kruinstreep. Het geluid van de wulp is zeer kenmerkend en wie het eenmaal kent zal het niet snel vergeten. Het is een mysterieus aanzwellend geluid, dat vooral in de ochtend- en avondstilte bijzonder ver kan dragen.

Zijn voedsel bestaat uit regenwormen, kreeftachtigen, schelpdieren en andere ongewervelde bodembewoners. Hebben ze een krab gevangen, dan schudden ze net zo lang met de poten, totdat deze afbreken, waarna de romp in zijn geheel wordt doorgeslikt. Door de gevoelige punt van de lange snavel kan de wulp tot dieper in de bodem foerageren dan de andere steltlopers.

Het mannetje verdedigt zijn territorium en maakt zijn aanwezigheid aan een eventuele partner kenbaar door in de vlucht te zingen. Hij vliegt laag over de grond, stijgt dan verticaal op en blijft even staan, alvorens met uitgespreide vleugels naar de grond te zweven, terwijl hij voortdurend zijn jodelende zang laat horen.

Het nest is een met gras bekleed kuiltje in lage begroeiing, zoals heide, en wordt gevonden in open venen, weide of op open plekken in een bos. Het vrouwtje legt per seizoen één legsel van 4 eieren, dat door beide ouders wordt bebroed. Tijdens de broedperiode zijn ze erg territoriaal ingesteld en onderling agressief, maar na de broedtijd vormen ze groepen. De jongen kunnen al kort na het uitkomen het nest verlaten en als ze niet met de ouders voedsel zoeken, kruipen ze weg om zich te verbergen. De volwassen wulpen verdedigen hun kroost heftig en vallen kiekendieven en kraaien aan, of lokken vijanden weg door net te doen alsof ze gewond zijn.