vrijdag 29 maart 2019

Het Waterhoen vanmorgen op het Beleven

Eindelijk was de zon door de wolken gebroken. Zo zijn ze op z'n mooist, nu er weer kleur op de vogels kwam. Waar? Op het Beleven in Reusel natuurlijk. Ik weet niet zeker of het een mannetje is, maar omdat deze waterkip alsmaar zat te roepen, en het vrouwtje waarschijnlijk al op eieren zit, denk ik het wel.

 Uiterlijke verschillen zijn er niet, maar deze Waterhoen zou zomaar het mannetje kunnen zijn.

Het Waterhoen is een algemene vogel in Nederland. Opvallend is zijn rode snavel met gele punt. Tijdens het zwemmen of lopen is zijn staart omhoog gericht. De witte onderstaart dekveren zijn dan goed zichtbaar. Jonge waterhoentjes volgen deze witte signaalveren. Het waterhoen broedt langs allerlei zoet water, als kleine sloten en vijvers, ook in dorpen en steden.

Het zwarte verenkleed, met witte vlekken langs de flanken. Opvallende witte onderstaart dekveren met zwarte middenstreep. Rode snavel met gele punt. Heeft een rode bles. Met hun typische (groengele) moeras vogelpoten kunnen ze over drijvende watervegetatie lopen zonder al te diep weg te zakken. Tijdens het zwemmen of lopen is zijn staart omhoog gericht. Juveniel is donkerbruin zonder de opvallende vooral rode snavel.


Het waterhoen is een algemene broedvogel van meren, plassen, rivieren, vijvers en sloten met een dichte oevervegetatie, hierbij hebben ze een lichte voorkeur voor voedselrijke wateren. Het waterhoen is een vaak verborgen levende vogel die zich vooral ophoudt in dichte oevervegetaties. Hierin maken ze ook hun komvormig nest van waterplanten. De lange tenen zorgen er voor dat ze niet wegzakken in de modderige oevers. Waterhoenders zoeken elkaar in de wintermaanden op in de buurt van grote vijvers en sloten. Hier moeten ze wel voldoende voedsel en dekking kunnen vinden.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten