Nijlgans kuikens in de stromende regen

Hoewel Nijlgans kuikens zeer veerkrachtig zijn kan de stromende regen en kou fataal voor ze zijn, zeker als hun verenkleed nog niet waterdichte is. Tijdens regenbuien zoeken ze vaak de beschutting van de ouders op. Ondanks de risico's worden Nijlganzen vaak vroeg in het jaar geboren, soms al in de winter, en kunnen ze verrassend goed omgaan met gure weersomstandigheden.

Nijlgans kuikens in de stromende regen🎤

Nijlganzen staan bekend om hun vroege broedseizoen, waardoor kuikens al vroeg in het jaar in de regen terechtkomen.

Het Waterhoen heeft geen zwemvliezen

Het waterhoen heeft geen zwemvliezen, in tegenstelling tot de meerkoet. In plaats daarvan bezit de vogel zeer lange, groene tenen, die ideaal zijn voor het lopen op drijvende planten en in de oevervegetatie. Ondanks het gebrek aan zwemvliezen zwemt het waterhoen wel, al lijkt dit soms moeizamer dan bij eenden of meerkoeten.

Het Waterhoen heeft geen zwemvliezen🎤

Waterhoentjes zijn donker van kleur met een rode snavel en een rood blesje op het voorhoofd. De punt van de snavel is geel van kleur. Op de flanken hebben ze witte strepen. Deze hoen foerageert ook regelmatig op de oever. Mannetjes en vrouwtjes zien er ongeveer hetzelfde uit en verschillen alleen in lengte en gewicht. De lichaamslengte bedraagt 32 tot 35 cm en het gewicht 175 tot 500 gram.

Waterhoentjes maken meestal hun nesten tussen het riet, of andere dichte oevervegetatie, maar soms ook hogerop in struiken of bomen die over het water hangen. Ze bouwen als het ware een platform van dood plantenmateriaal. De nesten worden vrijwel altijd in de buurt van water gebouwd. Het legsel bestaat meestal uit vijf tot elf lichtgrijze tot geelbruine eieren met bruine vlekjes. Het vrouwtje broedt twee tot drie keer per jaar.

Het waterhoen voedt zich met waterplanten, grassen, insecten en kikkervisjes. Maar ook is het dier niet schuw van een visje. Met zijn puntige snavel prikt hij het visje aan stukken, eet er zelf van en deelt het met zijn kuikens.

De Zwarte zwaan op Golfbaan Midden Brabant

Langs de N269 op het grondgebied van Landgoed De Utrecht slaan golfers dagelijks een balletje op golfbaan Midden-Brabant. Het terrein is golvend met waterpartijen. Dat trek watervogels aan, waaronder diverse eenden soorten, aalscholvers, reigers en een Zwarte zwaan.

De Zwarte zwaan op Golfbaan Midden Brabant

De zwarte zwaan is geheel zwart met wat witte slagpen uiteinden, zwartgrijze poten, rode snavel met voorop een witte dwars-streep en rode ogen. Vrouwtje is iets kleiner met een kortere, dunnere hals, lichtere rode ogen, lichtere rood gekleurde snavel en minder sterk opgekrulde rugveren. Zijn voedsel bestaat uit grassen en waterplanten.

Zwarte zwanen vormen rond hun tweede levensjaar een koppel voor het leven. De kuikens worden door de ouders samen opgevoed. De zwarte zwaan is niet honkvast. Bij zwerftochten kan hij afstanden van honderden kilometers overbruggen en zorgt zo ook zelf voor zijn verspreiding.

Deze soort komt oorspronkelijk uit Australië, Tasmanië en Nieuw-Zeeland. De zwarte zwaan is een populaire sierwatervogel die veel wordt gehouden en gekweekt. Ontsnapte of uitgezette exemplaren kan men ook in de Europese natuur tegenkomen, maar worden beschouwd als exoot.

Alpenwatersalamanders ontwaken uit winterslaap

Bij het opruimen van achtergebleven isolatieplaten kwamen enkelen Alpenwatersalamanders tevoorschijn die zich daar onder hadden verscholen tijdens hun winterslaap. Ze zochten een nieuw heenkomen bij de buren die een grote vijver in de tuin hebben.

Alpenwatersalamanders ontwaken uit winterslaap

Alpenwatersalamanders overwinteren voornamelijk op het land en ontwaken doorgaans vanaf januari tot in maart uit hun winterslaap. Vanaf januari trekken ze naar het water met een piek begin maart. Ze trekken naar het water om zich voort te planten, met een piek in de activiteiten in maart. De eerste juveniele dieren kruipen medio juni het land op. De eerste drie jaar, tot ze geslachtsrijp zijn, verblijven ze op het land. Alpenwatersalamanders kunnen tot tien jaar oud worden.

Ze zijn erg vroeg in het jaar actief, soms al bij zacht weer in januari. Ze geven de voorkeur aan vochtige nachten en begeven zich naar visloze poelen. Er zijn ook waarnemingen van kleine aantallen dieren die de hele winter in het water verblijven.

De Alpenwatersalamander is herkenbaar aan zijn fel oranje ongevlekte buik. De mannetjes zijn in het voorjaar donkerblauw met een zwart-wit geblokte rugkam en een band van zwarte stippen op de flanken. De vrouwtjes hebben een meer blauwgrijs tot grijsgroene kleur en lijken vaak gemarmerd.

Natte paden in Natuurgebied de Pals

Natuurgebied de Pals, gelegen ten zuiden van Bladel en Hapert in de Brabantse Kempen, staat bekend om zijn afwisselende bossen en heide. Het gebied kan in de herfst en winter erg nat en modderig zijn, vooral na regenval. Het wordt sterk aanbevolen om in deze periodes stevige wandelschoenen of laarzen te dragen.

Natte paden in Natuurgebied de Pals

De Pals is een bosgebied dat samen met Kroonvense Heide een oppervlakte heeft van 508 hectaren. Het maakt tegenwoordig deel uit van Boswachterij De Kempen en is eigendom van Staatsbosbeheer. Een deel van De Pals is aangewezen als bosreservaat. Het bevat bestanden van grove den die uit 1882 stammen. Om een natuurlijk milieu te verkrijgen zijn in 2004 exotische bomen verwijderd, met name de Amerikaanse eik. In dit gebied vindt men dubbelloof en dalkruid. De rosse vleermuis en de zwarte specht komen er voor. Het gebied trekt allerlei roofvogels aan zoals wespendief, havik, sperwer, bosuil en oehoe.

Halverwege de route, ga je langs de Cartierheide. Het kernleefgebied van de gladde slang, gentiaanblauwtje en heikikker. Deze uitgestrekte heide is vernoemd naar Baron Emile de Cartier de Marchienne, die hier bij de door hem aangelegde Pannegoor plas op eenden jaagde.

Op 19 september 1944 stortte tijdens Operatie Market Garden een Lancaster III bommenwerper van het 467 Squadron neer in het gebied. De bemanning bestond vooral uit Australiërs. Vier van hen kwamen om bij de crash. Een gedenksteen aan de Postelsedijk herdenkt het neergestorte vliegtuig. Een dag later zijn twee onderduikers door de Duitsers om het leven gebracht. Zij zijn begraven op het oorlogskerkhof in Bergen op Zoom.

De bossen trekken veel mountainbikers en wandelaars aan. Mountainbikeroute De Kempen kent vier vaste mountainbikeroutes die aan elkaar zijn verbonden, met elk verschillend gekleurde MTB-tekens. Het totale netwerk omvat ruim 120 km aan onverharde en verharde paden door de bossen van van Bladel, Eersel, Reusel en Luyksgestel. De routes zijn geclassificeerd door de NTFU.

Bosliefhebbers kunnen hier hun hart ophalen, want je loopt dwars door allerlei typen naald- en loofbos met majestueuze bomen als Douglasspar, zwarte den en Hemlockspar. Ook loofbossen met berk, zomereik en beuk zijn hier te vinden. Een groot deel van de Pals Boswachterij De Kempen strekt zich uit van vakantiepark Landal Het Vennenbos tot aan de Postelseweg die van Eersel naar het Belgische Postel leidt.

Er is ook een weg die De Pals heet, en daaraan staat een landhuis van dezelfde naam.

De Leij nabij het Ooijevaarsnest Riel

De Leij is een beekje die tussen de Brabantse dorpen Riel en Goirle stroomt en van groot historisch en landschappelijk belang is, vaak geassocieerd met de naamgeving van het dorp. Het stroomgebied, inclusief de Oude Leij, ondergaat natuurherstel en staat centraal in de lokale omgeving.

De Leij nabij het Ooijevaarsnest Riel

De Leij stroomt door het dalgebied, in de buurt van de Regte Heide en het Ooijevaarsnest. Het beekje zorgt voor een gevarieerd landschap met natte en droge gebieden. De Leij en Riels Laag vormen samen met de Regte Heide en de Halve Maan een groot Natuurgebied tussen Goirle, Nieuwkerk en Riel en de Belgische grens. Het Riels Laag maakt deel uit van Natura 2000.

Deze video is opgenomen bij de brug aan de Goorstraat, ten westen van het Ooijevaarsnest. Bij Landgoed het Ooijevaarsnest stroomt de Leij vanuit België Nederland binnen. Het beekje is in 2013 ondieper gemaakt en kan nu weer zijn weg zoeken door het kletsnatte dal.

Benelux Middelpunt, in Chaam of Moergestel?

Het geografische middelpunt van de Benelux bevindt zich in de Nederlandse gemeente Oisterwijk, specifiek ten zuidoosten van het dorp Moergestel in de provincie Noord-Brabant. Deze locatie, berekend door het Kadaster, ligt in het buitengebied nabij de Kerkeindsche Heide en is gemarkeerd met een speciale wegwijzer. Voor de liefhebbers, de coördinaten: Noorderbreedte 51º 32' 27", Oosterlengte 5º 11' 12". Een wegwijzer met afstanden naar Brussel, Den Haag en Luxemburg markeert de plek.

Waar ligt het middelpunt van de Benelux? - Omroep Brabant

Geografische Middelpunt Benelux in Chaam of Moergestel?
Hoewel Moergestel de officiële Kadaster-bevestiging heeft, zijn er in het verleden twisten geweest met het Noord-Brabantse dorp Chaam dat ook aanspraak maakte op deze positie. In Chaam weten ze het zeker: vlakbij een rotonde in het dorp ligt het geografische middelpunt van de Benelux. Maar dertig kilometer verderop in de gemeente Oisterwijk zijn ze er net zo zeker van dat het middelpunt van de drie landen in Moergestel ligt. "We hebben er zelf niet eens om gevraagd", zegt een trotse burgemeeste Hans Jansen in 2011. Volgens Jansen heeft het kadaster op verzoek van de gemeente Alphen Chaam berekend waar het middelpunt nu precies is. "Daar kwam Moergestel uit en niet Chaam." Jansen vindt het een "mooie opsteker" voor de viering van 800 jaar Oisterwijk, volgend jaar (2012).

Geografische Middelpunt Benelux, aan Baarleseweg 43, 4861 BR Chaam

De gemeente maakt er nu al geen geheim van dat de bijzonder plek in Moergestel ligt, getuige een ANWB-paal die de afstanden weergeeft naar naar Brussel (132 km) en Luxemburg (317 km). De richtingwijzer staat in een weiland en is in mei onthuld door staatssecretaris Knapen.

Moergestel claimde Geografische Middelpunt Benelux al in 2011
Het geografisch middelpunt van de Benelux ligt in de gemeente Oisterwijk, meer precies ten zuidoosten van de dorpskern van Moergestel. Nabij dit geografisch middelpunt wordt op vrijdagmiddag 20 mei door staatssecretaris Ben Knapen van Buitenlandse Zaken een internationale wegwijzer onthuld.

Voorafgaand aan de onthulling van deze nieuwe toeristische trekpleister vindt een symposium plaats over het belang van de Benelux nu en in de toekomst. Tijdens dit symposium wordt de grondslag gelegd voor initiatieven die de samenwerking aan de Nederlandse zuidgrens met de aanpalende Belgische grensregio's sterk moeten bevorderen. Deze samenwerking moet in 2012 worden geëffectueerd in een 'Verdrag van Oisterwijk'. Het geografisch middelpunt is vastgesteld iets ten zuidoosten van Moergestel, een van de dorpen die samen de gemeente Oisterwijk vormen.

Kadestraal Middelpunt Benelux, aan De Scheerman 16, 5066 EH Moergestel

De plek is te voet bereikbaar en onderdeel van lokale wandelroutes, zoals in het gebied rond het beekje de Reusel.